گر معرفت دهندت بفروش كيميا را                                                                                                  گر كيميا دهندت بي معرفت گدايي

جز او به هیچ واقعه ای دل نبسته ایم / موعود جمعه ، جمعه ی موعود کی رسد؟

.

اگر کعبه مطاف خاکیان است / و یا گر قبله‌ی افلاکیان است

طواف کعبه و سنگ سیاهش / به گرد مهدی صاحب زمانست . . .

باز جمعه شد ،و باز عهد نامه هایی که برای حسین زمان فرستادیم

و از نیامدنش روشن است ، که اهل کوفه هستیم . . .

.

.

.

آقا بیا به خاطر یاران ظهور کن / ما را از این هوای سراسیمه دور کن

وقتی برای بدرقه ی عشق میروی /  از کوچه های خلوت ما هم عبور کن . . .

.

.

.

تکسواری جمعه می آید ز راه / مردم آخر کی ببینم یک نگاه . . .

این همه لاف زن و مدعی اهل ظهور پس چرا یار نیامد که نثارش باشیم

سالها منتظر سیصد و اندی مردانیم آنقدر مرد نبودیم که یارش باشیم

اگر آمد خبر رفتن ما را بدهید به گمانم که بنا نیست یارش باشیم . . .

تفعل زدم نیمه ی شب به قرآن / کتابی که از وحی شیرازه دارد

برای دلم آیه ی صبر آمد / ولی نازنین ،صبر ، اندازه دارد . . .

(اللهم عجل لولیک الفرج

آقايم بلاها زياد مطالب پوشيده برملا گرديده وفقط به شما شکايت می کنم .
آقايم جدايی و هجران تو از همه اين سختيها سخت تر است زيرا بلا به همراه تو نعمت واذيت در مقابل ديدگان تو راحت است .
آقايم و از من انتقام بگير ! اگر اين انتقام مرا به تو نزديک می نمايد .فدايت گردم در آن شتاب کن . و در هر حال تو به من از خودم سزاوارتری .زيرا اگر تو نباشی من هم نخواهم بود آقايم آنگاه که درباره رسيدن ووصل شده به شما ولذت ديدار شما می انديشم ودر مورد احوال کسانی که آنها را به پناه خود نزديک نموده به آنان احسان کرده مشرف به ديدار جمالت نموده با تعليم خود آنان را بزرگداشته .

  با نوشانيدن جامهای توحيد بر آنان منت گذاشته وشرافت آمدن در محفل اهل توحيد را به آنان کرامت نمودی تامل می کنم نزديک است قلبم از حسرت شکافته شده و از غيرت دوتکه شود آه آه وای بر قلب کسی که مثل من باشد آقايم خواهان شما با ساير مشتاقين فرق دارد زيرا زيبايی تو قابل مقايسه با زيبايی ساير معشوقها نبوده وبزرگی تو مانند ديگر بزرگيها نمی باشد به اين جهت که شما محبوبی هستی که علت ايجاد خواهان ودوست دار خود بوده واو در هرحال و هر کاری به شما احتياج دارند ولی ديگران چنين نيستند .

 بلکه در عالم محسوسات زيبايی وجود ندارد مگر اينکه مظهر گوشه ای از زيبايی شما وبزرگيی نيست مگر ناشی از يکی از آثار بزرگی شما. زيرا زيبايی شما مظهر زيبايی خداوند زيبا وزيبايی ديگران از مظاهر زيبايی شماست .

 از عالم عارف کامل
آيت الله حاج ميرزا جواد آقا ملکی تبريزی